Genç Yazılar
Genç Hikayeler
Genç Şiirler
Genç Makaleler
Genç Fikirler
Genç Mizah
Haftanın Genç Yazısı
Genç Yazarlar Komitemiz
Üyelik İşlemleri

mail.jpg (2821 bytes)

Yazılarınızı göndermek için tıklayın

 
 
Adınız Soyadınız
E-mail Adresiniz
Arkadaşınız Adı
Arkadaşınız Email Adresi
Email in Konusu
 
Bu yazı 2.05.2011 tarihinden beri 757 kez okunmuştur
Yazının Başlığı Yazar Adı Gönderilme Tarihi
o an Belirtilmedi 2.05.2011

“O an”

 Amaçlarımız, olmasını istediklerimiz, hayal kırıklıkları, sevinç gözyaşları, acı hıçkırıkları, boğaz düğümlenmeleri, sevinçle duyulan kalp çarpıntıları, sebebini anlayamadığımız iç huzursuzlukları…

Her duyguyu ziyadesiyle yaşayabilen ne kadar şanslı varlıklarız. Yaşayan, nefes alan milyonlarca türün içinde en değerli olanlarıyız. İnsanız… Peki bunu ne kadar biliyoruz? İnsanlığınızı ne kadar farkındasınız?

Her sabah güneşli olmuyor ama her havaya ayak uydurabiliyoruz. Şemsiye kullanılacak zamanı ayarlayabiliyoruz bazen savunmasızca… Islanabiliyoruz… Bazen şanslı oluyoruz eve girer girmez yağmurun gelişine tanık oluyoruz… Böyle bir an…

Kimi zaman yağmurun bir an önce yağıp, sebep olduğu gri, karanlık havanın sona ermesini istiyoruz. Gün geliyor o siyah havayla rahatlıyor, bir kahve alıp cam önünde yağmuru izliyoruz. Gibi bir an…

Peki yaşadığınız, içinizi acıtan bir olay sonrası, iyisiyle kötüsüyle yaşanan her ne olursa olsun size ait olduğunu kabullenmeyi kabullendiğiniz bir an…

Ya da…

Çocuğunuzun yaptığı o büyük hata sonrasında bile onun hala iyi olmasının size aslında huzur vermesi ve her şeye rağmen onu ne kadar çok sevdiğinizi ve iyi ki var olduğunu hissettiğiniz o kutsal an…

Peki…

Anne ya da babanızın hayatınıza yerli yersiz müdahalesine dayanamayıp, isyan ettiğiniz kimi zamanlar… Ve onlar yolculuğa çıkarken arkalarından iyi olmaları ve hep yanınızda olmaları için ettiğimiz dualar… Misali bir an…

Ve bir adam yada bayan…

Hayallerinizin mimarı, aklınızı başınızdan alan bir adam ya da madam… Doğru kişi olmadığını anladığınız andaki yıkım… Ve sonrasında hala hayal kurabilecek kadar güçlü olduğunuzu farkına vardığınız bir an …

Hayat bu ya !

En sevmediğin hayvanın; “kedinin” artık yalnızlığını paylaştığın ve söylenenler gibi nankör olmadığını gördüğün o an…

 

 

Görmek ya da Görmek ya !

Kilolarından kurtulmak için spor salonuna gidecek imkanı olan şanslı bayan… Sen  ! … sakat bu kadının acısını fark ettiğinde anlık olsa da … Kendine kızdığın o ufacık an….

Bütün bu anlık ufacık anlardan daha binlerce varsa, nerde kendini sevdiğin , kucakladığın o an ?

 

                                                                                                                                                                            S.A.

 

 
Genç yazarlar Kulübü / Web Tasarım : Orhancam