Karanlık çağırıyor benliğimin derinliklerinden,

Üzerime sinmiş kaçak bir korku var şimdi.

Ve Vebana bakan gözler kaçırdığım her bakışta...

Eski gözlerden damlayan,

Kurumuş gözyaşları var sokaklarda.

Elime değmeyen ellerin

Soğukluğu yayılıyor bedenime...

Bazen O ellerin sahibi solgun yüzler görüyorum

Aynalarda geceleri...

Aksimin arkasından göz kırpıyor

Bütün kar taneleri bana...

Hepside eriyip yok oluyor avumun içinde

Yavaş yavaş...

Boş bakışlar tanıyorum cevapsız sorularda,

Kendi kendine konşmalar...

Bitmeyen anlamsızlığın

Sessizliği yankılanıyor kulaklarımda...

Ve ağlıyor ufuk çizgisi.

Ona döneceğimi bekleyerek,

Denizler doğuruyor bedensiz...

Bir de, Bir de kağıttan gemiler var

Beni limanlarda unutan...

Korkak,çaresiz bir ruhum var

Çoktan teslim olmuş...

Sesini çıkarmayan bir ruh,

Benliğimi denize akıtan

Şehirden kaçıp...

Gölgem var gözlerden uzak

Sözlere yakın...

Kapkara bir kelebeğin sırtında uçuyorum

Olmayana...

Yağmurlu bir günde

Konduğum her çiçek

Uçup gitmemi söylüyor acıyla...

Çaresiz,gölgeme teslim

Kaybuluyorum o sonsuz,

Rengarenkte...

Ve birde

Bir de sessiz ölüm var kapımda

Düş gibi gizlemiş hikayesini

Ruhuma,simsiyah gölgeme ve

Bu gecede acılar parkında uyanan bedenime...

Şu an Meleklerin şarkıları geliyor kulağıma

Ölümsüz aşkım ölüme

Ve eşsiz bir dans gözlerde

Aynadaki Ölümle...