|
Bu yazı 26.06.2011
tarihinden
beri
470
kez okunmuştur |
| Yazının
Başlığı |
Yazar
Adı |
Gönderilme
Tarihi |
|
Yaralı Kuşum |
Belirtilmedi |
26.06.2011 |
|
Tekrar deneyeceğim dedim,ikinci şanstan ne çıkar ki diye düşünmüştüm.İkinci şans mı?Bu kaçıncı ikinci şanstı?İnsanları kırmamak için kendimi kırıyordum.Fark etmiyordum belki, ama kendimi öldürüyordum.Hem de en acıtıcı yöntemle, aşkla.Kalbim söz dinlemiyordu ki, küçük bir kuş gibiydi.Kafesinden çıkmak için can atıyordu.Çıktı da ne oldu, kanadı kırık geldi yine evine.Şimdi yarasını saracak birisi bile yok.Hata bende tabi ki.Güvendim kalbime ve serbest bıraktım.Benim de hakkımdı sevmek, ben de yaşamak istiyordum.Gerçekten yaşamak.Hayat çok acımasız, kim ne derse desin ve hep de öyle olacak.Ne yaparsam yapıyım, ne kadar uğraşırsam uğraşayım olmayacak.Belki bir gün birisi gelir, incinmiş kuşumu alır.Ona şevkat gösterir, ellerine alır.Isıtır, okşar, yaralı kanadına aldırmadan...
|
|
|
